Brellbiti: Brot úr debutsavninum hjá Trygva Danielsen
22 ára gamli Trygvi Danielsen vann í vár Sement við bólki sínum The Absent Silver King, og fyri stuttum gav hann út eitt yrkinga- og stuttsøgusavn og eina plátu. Les eitt brot úr savninum her.
05.09.2013 - 00:45

Trygvi Danielsen, 22 ár, poetur og postmaður, er rithøvundurin og tónleikarin handan The Absent Silver King. Fyrr í ár vann hann saman við bólki sínum tónleikakappingina Sement, og eitt hálvt ár seinni letur hann nú eitt stuttsøgu- og yrkingasavn og eina plátu úr hondum. 

 

Trygvi hevur áður havt yrkingar og stuttsøgur við í tíðarritunum Vencil og Varðanum, men savnið er hansara debut sum rithøvundur og yrkjari.

 

Upplestur og plátulurting við The Absent Silver King verður í dag kl. 16 í Tutl og kl. 21 í Sirkus.

 

Röddin er sloppin at lúra í savnið hjá The Absent Silver King. Les niðanfyri eina yrking og eitt brot úr stuttsøguni “Væna lív, sum mær er givið” eftir Trygva Danielsen.

 

Sum

 

ravna reiður

 

í einum líkbili

 

detti eg millum dagarnar

 

ið eins væl

 

kundu verið dreymar

 

ella b-filmar

 

við minimalistiskum dialogi

 

MEN

 

  sæddur

 

     við heilt serligum

 

          vibratiónsfangandi

 

                brillum

 

          var eg ein ljósbóltur

 

          sum sveimaði runt

 

                og kitlaði

 

            aðrar ljósbóltar

 

 

Brot úr stuttsøguni “Væna lív, sum mær er givið”:

 

Tøgnin valdar eina løtu, meðan hann festir sær í eina sigarett, roykir hana lidna og stubbar í øskubikarið, sum hann sjálvur hevur gjørt. Plátan skróvar sáttliga, meðan hon varpar út ljómin av teimum dansandi einglunum.

 

Vónbjartur: ”Dansa við mær.” (insisterandi)

Rúsurin er um at røkka sínum hæddarpunkti, og tað sama eru Astaire og Ginger Rogers, sum mala undir nálini.

”Dansandi skuggar í ódnini Diamanta,” letur syngjandi úr henni, áðrenn hon reisist og hegniliga býður honum hondina.

 

Tey dansa nakin og inniliga. Hann heldur henni tætt at sær og starir hana so brennandi í eyguni, at hann sær litirnar og skapið í sálini á henni. Sálin er litrík og lík skuggamyndini á einum fugli, hugsar hann. Kanska ein kráka, men ikki svørt ella ónd av sær. Ein bjørt og vónrík kráka, ið flýgur eldhugað uttan at koma úr stað –

   sum tá vindhart er,

        og fuglarnir tykjast

            sum málningar

                negldir  

             málningar

         negldir á himinin.

Seigliga snarar hann hana í ring, sendir hana frá sær, loftar henni aftur og boyggir hana niður, alt meðan eyguni gata ígjøgnum sálirnar hvør á øðrum. At enda leggur hann hana á borðið, so tvær høggmyndir detta á gólv og brotna.

Tey læa hjartaliga. (Close-up)

Hann kyssir hana inniliga,

fyrst um alt andlitið,

um oyruni,

síðan hálsin

og longri omaneftir.

Hann sleikir henni varliga oman eftir bróstunum, maganum, beinunum, á innaru lørini og sýgur húðina oman fyri skeiðina. Hann merkir, hvussu hennara tráan økist. Hann

                  kyssir,

                           sýgur,

                            sleikir

                                og kínir henni um alt likamið, til girndin í henni gerst so stór, at hon bønar hann um at mogga sær. Men hóast mæti, pumpandi murturin er um at bresta av greði, játtar hann ikki. Kroppur hennara er hansara spælipláss, har hvør einasti fermillimetur skal granskast og leikast á. Hon roynir at hála murtin í seg, men hann steðgar henni. Greðin sendir smáar skjálvtar frá innasta lagi í beinagrindini til ytsta partin av teimum fínu hárunum á silkimjúka skinni hennara. Tey anda samljóðandi, tungt og týtt. At enda letur hann bleytu silvurtunguna kína henni varliga kring skeiðina, til hon loksins finnur leiðina til sítt klitorianska heim. Hon stynjar hart og eymt, meðan hann varisliga sendir hana á eina dreymaferð til fjarasta partin av alheiminum og heimaftur. Sveittin og vætan hava gjøgnumbloytt andlitið á honum, tá hann reisist aftur við andlitsbránum hjá einum máttugum stríðsmanni. Hann letur varliga murtin glíða í hennara dýggjváta hold, sentimetur fyri sentimetur, førkandi inneftir, til hann er innast í likaminum. Hon eymkar seg inniliga, meðan hon starir í hansara brennandi eygu og fevnir um hansara sveittakropp, sum alsamt skjótari ferðast uppí og úr henni. Himnahválvið letur seg upp og veitir henni endurtakandi tær litríkastu og fagrastu orgasmurnar, meðan kertiljósini senda eyðmjúkar ljósrípur á alsveittu, sameindu holdini. Við somu megi, sum ódnin kastar á titrandi íbúðina, hertekur hann hana við áræði og yndi, til hann kennir ein lívgandi alheimsskjálvta menna seg niðan eftir murtinum, sum við einum                

               Hiroshima

                  Supernova

                      testdukka

                        høvdið brotnar

                                * bresti! *

fyllir hana við sínum manndómi.

 
 

 

 

Topp 10: Mest lisnu greinar á Röddini 2018 Her er ein listi yvir mest lisnu greinarnar í 2018
Sigarettirnar eru skiftar út við snús Fólkaheilsuráðið gav fyri stuttum út nýggja Gallup-kanning, sum vísir, at føroyingar roykja minni enn nakrantíð. Sambært kanningini roykja 25 % av...
Jólakalendarin: tiltøk í desember Tað eru sjálvandi eisini nógv tiltøk á skránni hendan jólamánaðan.
Ein hjálpandi hond til Bv3 Ein lítil hjálp frá einum Bv3 skrivara til annan.
28,4 milliónir til Glasir: Hvar enda pengarnir? Fyri einum lítlum mánaða síðani bað Glasir um enn eina eykajáttan. Hesu ferð upp á 18,7 milliónir. Hendan eykajáttanin er nú vaksin til 28,4...