Hitatúrar, turrar slímhinnur, tunglyndi, vánaligur svøvnur, strongd. Nógvar eru tær keðiligu avleiðingarnar, sum kunnu standast av skiftisárunum hjá einari kvinnu.

Allar skulu ígjøgnum skiftið, har tú fert frá at vera gitnaðarfør til ikki at kunna fáa børn longur, men ymiskt er, hvussu henda tíðin ávirkar. Ein triðingur av kvinnum merkja lítið ella einki, ein triðingur kennir eyðkennini væl, meðan síðsti triðingurin hevur tað sera ringt.

Marianna Vang Simonsen hevur í nógv ár arbeitt við kvinnukroppinum, stórum lívsbroytingum og teimum hormonum, sum stýra okkara lívi, og hon hevur tosað við nógvar kvinnur í skiftisárunum.

- Nógvar teirra kenna seg strongdar, sjálvt um tær ikki gera annað og meira enn tað, tær altíð hava gjørt. Orkan er bara ikki hin sama, sum tá man var yngri, og tað er týdningarmikið at viðurkenna hetta, sigur Marianna.

Hon leggur eisini dent á, at kvinnur sjálvar kunnu gera nógv, fyri at fáa tað so gott sum gjørligt, tá skiftisárini koma.

- Et góðan og javnvigandi mat, sov væl og leingi, ven styrkivenjing og ansa eftir tær sjálvari, so hevur tú bestu fyritreytirnar, leggur hon afturat.