Gamalt ljós

Nı́gi ı́ niðunnar nánd

Ilt annað gerst

Hykl og háðan hevja sı́tt mál

Tryggleikin finst

hjá tivlinum við mı́na lið

Hann fær gú ppið tá eg tyngist

Lotur sleikir seg har hann raktur var

 

Brenni ı́ beiskar hamrar

Hevndarflykrur flúja

Drı́vi út um mı́ni mørk

Stjali tað, sum stolið var frá mær

 

Brátt uttan endamál hoknar

Slær á tann sı́ðsta strong

Syngur tómleikans sjúka suð

 

Fjallið lokkar meg

 

Stetli á illgrýti

Eg drı́vi út um mı́ni mørk

Rópi á gamalt ljós

Eg drı́vi út um mı́ni mørk

Skjálvti kemur á meg

Eg drı́vi út um mı́ni mørk

 

Eg kundi kvalst

Glottin, við sı́num eiturváta broddi

Brýtir seg gjøgnum toku og eygnalok

Eg kundi spýtt

Havandi ı́ huga heystmyrkrið

Sum altı́ð rætti mær sı́na hond

Tá strálurnar loystu sı́tt kvørkratak

 

Tú fær til tı́kar

Tivil, at dansa

 

Gangi til

Ongin litur á mær

 

So at mær komin var

At eg lat likam mı́tt til tað

Í mı́ni ævi onga sál havi hildið nær

Út ı́ æsir roynt

Og tó k at valla vı́tt og fjart

Í mı́ni ævi onga sál havi hildið kær

 

Og tá tú sá mı́ni sár

Gævi tú aldri sá

Skil meg, tá, skil meg ei

Ikki nú

Gævi tú visti tá

 

Brenni ı́ beiskar hamrar

Hevndarflykrur fúka

Drı́vi út um mı́ni mørk

Stjali tað, sum stolið var frá mær

 

Brátt uttan endamál hoknar

Slær á tann sı́ðsta strong

Syngur tó mleikans suð

 

Fjallið lokkar meg

 

Stetli á illgrýti

Eg drı́vi út um mı́ni mørk

Rópi á gamalt ljós

Eg drı́vi ú t um mı́ni mørk

Skjálvti kemur á meg

Eg drı́vi út um mı́ni mørk

 

Ja, eg hugsi um meg sjálvan sum frælsan

Frælsur

 

Frælsi verður best tikið við syndran, týning

Hugsjón um onki at enda

Og soleiðis bleiv

 

Í mı́ni ævi onga sál havi hildið kær

Og tá tú sá mı́ni sár

Gævi tú aldri sá

Skil meg, tá, skil meg ei

Ikki nú

Gævi tú visti tá

 

Krýpur endanum mót

Hond hans blı́ðari og tryggari enn eg havi kent

 

Í mı́ni ævi…