Vit kenna tað øll. Klokkan er farin av tvey seinnapart, vit ótu eina máltíð fyri tveimum tímum síðani, men allíkavæl byrjar búkurin at larma. So vit eta eina keks, ein bolla ella ein køkubita og kenna okkum alt fyri eitt betur fyri.
Men eru hesar smámáltíðirnar millum høvuðsmáltíðirnar yvirhøvur góðar og neyðugar fyri okkum?
Hetta er evnið í sendingini "Serfrøðingurin", og hesa ferð er Snorri Patursson, kostfrøðingur og fólkaheilsusamskipari í Heilsustýrinum, við í sendingini.
Sambært Snorra Patursson er ymiskt, hvat okkum tøvar, og tí er torført at tosa um millummálar og siga, at ein regla er galdandi fyri øll.
- Tað týdningarmikla er, at vit eta okkum mett til tær tríggjar høvuðsmáltíðirnar. So ber til at fáa sær til dømis eina frukt ella eitt breyðstykki, um mann veruliga merkir svongd, áðrenn næstu høvuðsmáltíð, sigur Snorri Patursson, sum heldur, at vit í alsamt størri mun eru farin av smáeta ov nógv og ov ofta:
- Tað er ein "snack"-mentan, sum otar seg inn í okkara gerandisdag. Tað verður etið gjøgnum allan dagin, meðan vit eitt nú eru til gongu, sita við telefonini ella hyggja í sjónvarp. Og harafturat hava fólk lyndi til at eta ymiskt, sum hevur ov nógva orku í og inniheldur til dømis ov fáar trevjur, sigur Snorri Patursson og vísir á dømi sum gifflar, proteinbarrir og ymiskar drykkir.