Málteigurin

Biit og Gentuvesið fáa ung at lurta
08-11-2021
Fær tilfarið frá ungdómsredaktiónini, Biit, ung at lurta, er tað einastandandi gott, og so mugu vit taka tað við, at onkur bending kemur skeivt fyri, sigur Elin Henriksen

Tá ið støðan er tann, at ein stórur partur av stórum børnum og ungum als ikki síggja/hoyra føroyskt í nøkrum miðlum, so er tað nógvar ferðir betri at hava eina vælumtókta sending, hóast onkur málslig lýti, enn einki at hava, sum fangar áhugan hjá ungum.

Tað heldur Elin Henriksen, málkøn.

- Har eru júst 'Biit' og 'Gentuvesið' eitt framstig, tí kann tað vera við til at fáa ung at tíma at lurta eftir útvarpinum, so er tað einastandandi gott. Og so haldi eg ikki, at vit kunnu heingja okkum í, at okkurt orð ella onkur bending kemur skeivt fyri, sigur hon, nú Málteigurin heldur fram við evninum, ættarlið og málburður.

Elin Henriksen leggur afturat, at tað er einki at ivast í, at nógv, nógv meiri orka og ikki minst pengar skulu leggjast í 'skíggjatilfar' til børn og ung á føroyskum.

 

KvF hevur málsliga ábyrgd

Tá hetta er sagt, heldur Elin Henriksen, at KvF ikki eigur at gloyma sína málsligu ábyrgd, men har má fremsta uppgávan vera at fáa tíðindasendingarnar betri málsliga.

- Tær eru skrivaðar og upplisnar, so har ber ikki líka væl til at umbera við 'talumáli'. Orðfeingi, bendingar, framburður - og her havi eg varhuga av, at áhugin fyri at gera tað betri er har, so spurningurin er kanska meiri 'hvussu' enn 'um'.

Tað skal tó eisini framhaldandi vera rúm fyri talumáli í KvF. Har snýr tað seg kanska meiri um bendingar og framburð, og ikki um, hvørji orð verða nýtt, heldur Elin Henriksen.

Málteigurin

Føroyskt mál og mállæra eru til viðgerðar í sendingini Málteigurin, har Elin Henriksen er gestur. Fleiri evni verða tikin upp hvørja ferð, og lurtarar kunnu eisini senda spurningar og viðmerkingar inn til sendingina, sum eisini verða svarað og viðgjørd. Sendingin er at hoyra hvønn mánamorgun klokkan 9.05 og endursend leygardag klokkan 14.00.
Fyrr var púra vanligt at brúka orðið, bein ella beint, um nakað, sum er rætt. Til dømis var vanligt at siga: bein klokka er 11.07
08-01-2024
Ársins orð er vitlíki, og framburðurin kann vera við bæði longum og stuttum i: [vi:t] og [vɪt]. Nýggjaru orðini tykjast at leggja seg eftir longra framburðinum
18-12-2023
Hóast 'tá' líkist nógv 'tá ið' og verður brúkt oftari og meira enn 'tá ið', so er munur á hesum. Vit eiga at skilja ímillum 'tá' og 'tá ið', sigur Elin Henriksen, málkøn
11-12-2023
Tað er munur á at leggja hond á og hondina á. Tað fyrra merkir harðskapur uttan so at tilskilað verður, hvørs hond talan er um. Til dømis prestsins hond
04-12-2023
Eitt av evnunum í dagsins sending er, hví tað eitur hálvhosur. Hoyrið Elina Henriksen greiða frá áhugaverdu søguni um hálvhosur
29-11-2023
Lurtari spyr, um orðið flóvur er føroyskt ella ikki, og hvussu tað stavast, um so er
20-11-2023
Á føroyskum eru nógv starvs- og útbúgvingarheiti kallkyn, og tað noyðast vit at góðtaka, heldur Elin Henriksen, málkøn
13-11-2023
At framleiða verður meira og meira brúkt, meðan onnur vanlig orð verða skúgvað til viks, heldur lurtari
06-11-2023
Vit eru farin at skriva -u har, sum -i eigur at vera. Dømi sum enduliga, náttuna og hurðuna vísa eina ovurnýtslu av -u
31-10-2023
Tað er stórur merkingarmunur, tá ið tosað verður um eitt lið, sum hevur tapt fyri einum liði ella tapt fyri eitt lið. Her sæst væl, hvussu nógv røtt bending hevur at siga
23-10-2023
Tað er vorðið vanligari at siga hækkar og lækkar enn fyrr. Ivast tú, sig so heldur veksur og minkar enn hækkar og lækkar, sigur Elin Henriksen, málkøn
16-10-2023
Í orðum sum tøkulag og tøkugjald kemur orðið, tøku-, av orðinum taka. Sagnorðið verður gjørt um til eitt navnorð og sett saman við øðrum
09-10-2023