Hansina fekk heiðursskjal Poul E. Petersen

Uttan øll tey, sum brúka sína frítíð ólønt at arbeiða fyri ítróttin, ber als ikki til. Eldsálirnar hava stóran týdning, bæði fyri ítróttarfeløgini, og fyri ítróttin yvirhøvur. 

Heiðursskjal Poul E. Petersen verður latið eini eldsál, sum í eitt mannaminni hevur tænt ítróttinum á serstakan hátt.

Og í ár hevur ÍSF latið Hansinu á Plógv heiðurskjalið fyri sítt ótroyttiliga, sjálvbodna arbeiði fyri róðrarfelagið í Sandavági. 

Ein ordilig eldsál

Hansina hevur mong ár á baki í róðrardeildini í Sandavági. Bæði sum róðrarfólk, venjari, nevndarfólk og seinastu 35 árini sum forkvinna. 

Og hóast hon er vorðin 70 ár, so er hon enn virkin í felagnum. So seint sum síðsta summar sat hon sum róðursmaður á fleiri stevnum. 

Ungdómsítróttur í smærri bygdunum kann vera trupul, tí tey ungu mangan leita sær av bygdini millum annað í lestrarørindum. Men Hansina hevur altíð lagt nógva orku í at gera róðrarumstøðurnar góðar sum møguligt, soleiðis at tey ungu framhaldandi tíma og vilja rógvingina. 

Hon hevur verið til at bygt neystið, og so hevur hon lagt nógva orku í at manna barnaróðrarbátarnar og framhaldandi stimbra og menna rógvararnar. 

- Kappróðurin er hennara havi, og trøini eru børnini tey ungu. Soleiðis plagdi hon sjálv at taka til, tí kappróðrarøkið var hennara økið, sigur Heðin Samuelsen, fyrrverandi limur í kappróðrarnevndini hjá Sandavágs ítróttafelag, millum annað. 

- Hon er ein ordilig eldsál fyri felagið. Eg veit ikki, hvar kappróðurin í Sandavági hevði verið, um tað ikki var fyri Hansinu, sigur Beinta Henriksen, sum tilnevndi Hansinu at fáa heiðurskjalið.