Umhvørvis- og vinnumálaráðið er júst komið við einum uppskoti um at broyta kunngerðina um at innflyta hundar, kettur og gitnaðarevni. Uppskotið hevur til endamáls at tryggja, at góða djórasjúkustøðan í Føroyum verður varðveitt. Men fyri fólk, ið venja og kappast við seyðahundum uttanlands, merkir tað, at tey ikki sleppa at ferðast aftur og fram við hundunum.

- Um tað ikki ber til at ferðast við seyðahundi til kappingar, verður lagnan ikki blíð, heldur Tóki Berg Mikkelsen, formaður í Eysturoyar seyðahundafelag. Millum annað fer áhugin fyri at venja seyðahund, og tá minkar vitanin um seyðahundavenjing eisini so við og við. Tí heldur Tóki, at hetta fer at ávirka nógvar bøndur í framtíðini.

- Hvørja ferð ein hundur kemur úr útlondum, so økir mann um vandan fyri, at ein sjúka kemur inn, sum ikki finst í Føroyum frammanundan. Har eru fleiri sjúkur í okkara grannalondum, sum mann ikki hugsar um, sum ikki eru í Føroyum. Tað eru eisini sjúkur, ið ikki bert raka hundar, men eisini seyð, onnur djór - og nakrar av sjúkunum raka eisini fólk. Um vit fyrst fáa sjúkuna til landið, so sleppa vit ikki av við tær aftur. Tí vilja vit forða fyri, at nøkur smitta kemur til Føroya, sigur Birna Mørkøre, landsdjóralækni.