Píkatráður, knívur, ein dripin hani og skitnar blæur.

Hetta er nakað av tí, sum ruskinnsavnarar viðhvørt møta sum tað fyrsta, tá teir heinta ruskposar.

- Sum heild virða fólk okkum og okkara arbeiði, men tað kemur fyri, at vit kunnu skera okkum ella onkursvegna koma illa fyri, tí fólk ikki hava hugsað seg nóg væl um, tá tey hava lagt okkurt í ruskposan, sigur Jákup Petur Djurhuus.

Saman við Ára Arge og Tórði Frankson Joensen er hann partur av einum toymi, sum hvørja viku heintar húsarhaldsburturkast í Havn.

Tað er ymiskt, sum vit kunnu gera, soleiðis at arbeiðsdagurin hjá ruskinnsavnarunum verður lættari og tryggari.

Grái posin skal bert fyllast upp til tað loyvda, knútur eigur at vera bundin á smáu posarnar niðri í tí gráa posanum, og so skal einki hvast latast í posan. Hesi eru ráðini frá teimum trimum ruskinnsavnarunum, sum stórtrívast í hesum arbeiðinum.

- Tú arbeiðir fimm dagar um vikuna frá umleið klokkan fimm til klokkan átta um morgunin. Og so kemur tú í góðan form, heldur Tórður Frankson Joesen skemtiliga fyri.

Í morgunsendingini greiddu teir tríggir frá arbeiðinum sum ruskinnsavnarar.