|
|
- føroyskur dokumentarur
Føroyingar hava havt eina serliga drykkjumentan. Í 1907 var á fólkaatkvøðu samtykt at banna allari sølu og útskeinking av rúsdrekka í Føroyum. Hesin stongsulin stóð við í 85 ár. Einki annað land í vesturheiminum hevði so stranga rúsdrekkalóggávu. Frá 1908 til 1992 fekst ikki dropin til keyps í landinum uttan veikt føroyskt øl. Sterkari øl, brennivín og vín mátti bíleggjast úr útlondum. Skipanin var so mikið ólagalig, at bílagt var ofta í stórum. Av hesum stóðst mangan ótálmaður drykkjuskapur. Vóru menn í uppisetri, vóru góð ráð dýr. Nógvir seldu svart, men tað var ólógligt. Samstundis sum ráðini í 60-árunum batnaðu vaks rúsdrekkanýtslan í stórum. Serliga var tað hitt sterka ølið, sum føroyingar fóru at drekka. Í 1961 drukku føroyingar 175.000 litrar av øli, í 1969 540.000 litrar. Ølklubbar vórðu stovnaðir, men teir vóru bara fyri vaksnar menn. Ungdómurin rakst húsvillur í býnum. Eins og í forboðstíðini í USA í 20-unum vaks í Føroyum hesi árini fram stórur marknaður fyri ólógligari rúsdrekkasølu. Stórur forvinningur var hjá ídnastu svartabørssølumonnunum. Men teir spældu við eld, tí hetta var kriminelt virksemi. Í hesari fyrru sendingini um drykkjusiðir í Føroyum verður greitt frá allari tilgongdini fyri og eftir rúsdrekka- og útskeinkingarbannið í 1907, hvussu viðurskiftini broyttust komandi áratíggjuni, hvussu nýtslan og sølan á svarta marknaðinum vant upp á seg til politiið í 1973 gjørdi bart og fór í hernað móti tiltiknu svartabørsmonnunum í Kelduni í Havn.
Suni Merkistein og Hans Petur Hansen leggja til rættis.
|
