Tað er blivið alsamt meira vanligt, at foreldur ikki vilja, at barn teirra skal vigast, tá tað fer til heilsufrøðing í skúlanum.

Og tí kemur tað fyri, at tá børn koma inn um hurðina hjá heilsufrøðinginum, hevur eitt barn ein lepa við, har tað stendur, at barnið ikki skal vigast.

Hetta er ein avbjóðing fyri heilsufrøðingar kring landið, tí tað vísir seg, at talið á børnum, sum viga ov nógv, er vaksandi.

- Tað er umráðandi hjá okkum at kenna vektina hjá barninum umframt trivnað, hædd og annað. Er vektin ov høg, kunnu vit sum skjótast hjálpa og vegleiða barn og foreldur, sigur Unna Hansen, heilsufrøðingur í Gigni.

Hóast til ber at síggja, hvussu eitt barn trívist og mennist, við at síggja barnið og práta við tað, so hevur sjálv vigingin eisini týdning.

- Vit síggja út frá tølum, at børnini í 70unum vigaðu væl minni, enn tey gera í dag. Vektin er sum heild blivin hægri, so hvørt sum árini ganga. Um vit ikki viga børnini, kann tað skjótt blíva til tað, at vit venja okkum við at síggja børn, ið viga ov nógv, og tí ikki bjóða teimum hjálp og vegleiðing, sigur Inga Old, sum er heilsufrøðingur í Gigni.

At børn og ung viga alsamt meira er ein avbjóðing, og tí hevur Gigni júst latið upp eina klinikk, sum skal hjálpa teimum, ið viga alt ov nógv.

Í morgunsendingini fortelja Unna Hansen og Inga Old um rákið, har foreldur ikki vilja, at børnini skulu vigast, og hví hetta ger arbeiðið hjá heilsufrøðingum avbjóðandi.