|
|
- føroysk barnasending
Vinus og Vimús
4.partur:
Hesaferð eru nógv, sum tosa. Og øll heilsa upp á hvønn annan. Og øll, sum tíma, kunnu læra, hvussu lætt tað er. Tað einasta, sum er neyðugt, er kanska ein hosa og eitt lastikk.
Handskarnir eru nokk so løgnir, men eisini nokk so fittir, og teir tíma at lurta í søgukrókinum, tá bókin er dottin. Søgan er um at vilja hava okkurt.
Tað er sangurin eisini, sangurin er um at vilja hava frukt, tí annars fær man stress.
Men tá Vinus er liðugur at tekna, fer Vimús at leggja seg at sova.
Og so er bert eftir at siga góða nátt.
|
