Navia og Sirri taka ímóti ull

Ullatíð er, og royndir verða nú gjørdar at fáa ullina til høldar, tó at lítil og eingin peningur er í arbeiðinum.

Navia tekur ímóti ull, og har lata tey fimm krónur fyri kilo sum gávubræv. Men teirra tørvur er so lítil, bara eini fimm tons, so tað munar lítið, tá havt verður í huga, at samlaða nøgdin av ull er eini 40 tons.

Óli Kristian á Torkilsheyggi, stjóri í Navia, sigur við Kringvarpið, at av tí at tørvurin er so avmarkaður, taka tey bara móti ull úr Syðrugøtu og eystara armi á Skálafjørðinum. Ullamóttøkan hjá teimum er í Oyrunum á Toftum.

Árni Brattaberg frá Sirri er farin í samstarv við IRF um restina av ullini. IRF hevur sett bingjur upp til endamálið í Klaksvík, á Sandi, í Trøllavík í Suðuroynni, í Runavík, Norðragøtu, Nesvík, Vestmanna og í Vágum. Ullin verður síðani flutt til Kollafjarðar, har ein móttøka eisini er.

Fáa einki afturfyri

Men einki verður latið bøndrunum fyri ullina, sum teir lata í IRF-bingjurnar. Árni Brattaberg heldur kortini, at hetta er frægari loysn, enn at ullin fer fyri skeytið. 

Sirri pakkar ullina, sendir hana til Onglands at vaska og síðani til Litavia til virkingar.

Bøndur kunnu sleppa av við ullina næstu 14 dagarnar.