Orglið er upp til kirkjuráðið

- Eitt kirkjuorgul skal fyrst og fremst stuðla sálmasanginum, og tað er upp til tað einstaka kirkjuráðið at taka støðu til, hvat orgul ein kirkja skal hava.

Tað sigur Jógvan Fríðriksson, bispur, nú Organistfelagið finst at, at kirkjan í Vestmanna, sum hevur havt elektroniskt kirkjuorgul, nú hevur skift tað gamla um við eitt nýtt elektroniskt kirkjuorgul.

- Málsviðgerðin er staðbundin, so í hesum føri er tað upp til kirkjuráðið í Vestmanna kirkju at finna fram til, hvat tey ætlað, sigur hann.

- Kirkjurnar eru ymiskar. Vit skulu hava stórar kirkjur við størri møguleikum, og vit skulu hava smærri bygdakirkjur við færri møguleikum.

Jógvan Fríðriksson tekur ikki dagar ímillum, um talan skal vera um pípuorgul ella elektrisk kirkjuorgul, men at talan skal vera um ljóðføri, ið stuðla sálmasanginum.

Bara sálin er ekta
Í tíðindunum í gjárkvøldið fanst Símun Hammer, formaður í Organistfelagnum, at, at vestmenningar hava fingið sær eitt elektroniskt kirkjuorgul, heldur enn eitt pípuorgul.

Bispur skilir væl, at roynt verður at halda fast við pípuorglið, sum er tað upprunaliga ljóðførið, samanborið við talgild og elektronisk kirkjuorgul, sum eru eftirgerðir, ið royna at líkjast einum veruligum pípuorgli:

- Tað er so nógv, sum er eftirlíkningur, men tað fyrsta og fremsta er, at sálin í tí arbeiði, sum verður gjørt í kirkjuni, ikki er eftirlíkningur, men er ekta, sigur Jógvan Fríðriksson.

- Hetta merkja vit í Vestmanna, har tey hava heit hjørtu, heitar hendur og heitar tungur, ið syngja saman við orglinum. Og tað má hóast alt hava øgiliga nógv at siga, hóast vit altíð skulu hava virðing fyri sakkunnleikanum, sigur bispur.

Organistfelagið sóknast eftir eini reglugerð fyri, hvørji orgul kunnu brúkast í eini kirkju, og Jógvan Fríðriksson er ikki ósamdur. Men hann heldur tað hava týdning, at hildið verður fast við, at tað er tað einstaka kirkjuráðið, sum hevur seinasta orðið.

Her kanst tú hoyra samrøðu við Jógvan Fríðriksson: