|
|
- eg spæli bara mamma, do. sendirøð (1:4)
Aida heldur, at mamma hennara er barnslig og dovin ? hon er klár til eitt uppger. Sarah Zobel skal flyta, og dóttir hennara er ikki glað fyri tað. Anne Lille hevur gjørt tað liðugt við sjeikin, men tað er reaktiónin hjá mammuni, sum fyllir mest.
|
