Í studio 5 hesa ferð hoyra vit tríggjar endurútgávur. "Dengang da jeg var lille" hjá Kim Larsen, "Lívið" hjá Nicolinu av Kamarinum og "Så længe jeg lever" hjá John Mogensen
/var/www/kvf/sites/all/themes/bootstrap_subtheme/entity_render/node--media_audio.teaser.tpl.php/var/www/kvf/sites/all/themes/bootstrap_subtheme/entity_render/node--media_audio.teaser.tpl.php/var/www/kvf/sites/all/themes/bootstrap_subtheme/entity_render/node--media_audio.teaser.tpl.php/var/www/kvf/sites/all/themes/bootstrap_subtheme/entity_render/node--media_audio.teaser.tpl.php
Síðstu árini hevur Ragnar í Vík ikki spælt líka nógv alment, men tað merkir tó ikki, at gittarstreingirnir ikki hava ljómað. Ragnar í Vík arbeiðir fram ímóti nýggjari útgávu.
/var/www/kvf/sites/all/themes/bootstrap_subtheme/entity_render/node--media_audio.teaser.tpl.php/var/www/kvf/sites/all/themes/bootstrap_subtheme/entity_render/node--media_audio.teaser.tpl.php/var/www/kvf/sites/all/themes/bootstrap_subtheme/entity_render/node--media_audio.teaser.tpl.php
"Vit eru systrar, vit hava somu foreldur, vit hava somu kjarnu, so tað er ikki so løgið, at vit líkjast," heldur Elinborg, ið altíð verður samanborin við systrina Eivør
Síður
