Hon kunnar hann og sigur hinum frá

Tá tað kemur til føllini, er tað serliga orð, sum líkjast í merking, ið kunnu ørkymla.

Tí summi taka hvønnfall og summi hvørjumfall,

Og tá tað kemur til orð, sum hava okkurt at gera við at siga frá onkrum, taka tey flestu hvørjumfall, sigur Elin Henriksen, málkøn.

Dømi:

• Hann greiðir teimum frá, hvat hendi.
• Hon sigur vinkonuni eitt loyndarmál.
• Omma fortelur børnunum søgu.
• Hann kunnger teimum nýggjastu tíðindini.
• Tey boða hinum frá.
• Onkur teskar henni í oyrað.

Men summi slík orð taka hvønnfall:

• Vit kunna fólk um, hvussu tað verður gjørt.
• Hann kunnaði seg um málið.
• Hon upplýsir tey um teirra rættindi.

Her eru summi farin at siga og skriva hvørjumfall: at kunna fólkum, at upplýsa teimum.

Tað er skeivt; her skal vera hvønnfall.