Útlendingar fara ikki uttan at krevja endurgjald

At tveita útlendskar eigarar úr føroyska fiskiflotanum er eitt álop á ognarrættin, sum má metast at vera ólóglig ognartøka.

Millum nógvu skjølini, sum Vinnunevndin hevur um fiskivinnunýskipanina, er eitt upprit, sum íslendski sakførarin, Gísli Baldur Garðarsson, gjørdi fyri stóra reiðaríið Samherja, sum eigur í føroyska felagnum Framherja.

Hann hevur kannað, hvussu støðan verður hjá íslendskum og øðrum útlendskum íleggjarum í føroyska fiskiflotanum, um uppskotið um fiskivinnunýskipan í Føroyum verður samtykt. 

Endurgjald

Niðurstøðan hjá íslendska sakføraranum er millum annað, at íslendski staturin kann krevja endurgjald fyri brot á Hoyvíkssáttmálan.

Men meira sannlíkt er, at íslendskir íleggjarar fáa fult endurgjald fyri ognartøkuna, tí hon er ikki neyðug fyri almenningin í Føroyum, og tí er hon ólóglig.

Útlendska ognin í føroyska fiskiflotanum og vinningsbýtið, hon gevur, eru ikki so stór, at tey ávirka almenningin í Føroyum. Fyri at fremja eina ognartøku, krevst, at ognartøkan er til frama fyri almenningin, sigur íslendski sakførarin.

Eingin góður keypari

Verða íslendingar og aðrir útlendingar noyddir at selja íløgur sínar í føroyska fiskiflotanum, fáa teir ikki fullan prís fyri tær, tí nóg sterkir keyparar eru ikki í Føroyum.

Tá ognartøkan samstundis er ólóglig, má endurgjald latast.

Gísli Baldur Garðarsson sigur, at kanska vil landsstýrið eisini við hesum siga upp Hoyvíkssáttmálan. Landsstýrið hevur tó ikki boðað frá tí.

Hann nevnir møguleikan at fáa Føroya rætt at ógilda lógarásetingarnar um útlendska ognarpartin, áðrenn tær koma í gildi.