Ein stórur bústaður merkir ikki altíð tann besta trivnaðin

Húsini hjá Eyðuni Eliasen, ið hann og familjan bygdu á Hvarvinum í Havn, eru eini fjálg og spennandi hús, har ið Eyðun legði seg eftir at tekna eini sethús, sum ikki vóru størri enn neyðugt, og har hann í prosessini støðugt legði seg eftir at tekna tey minni og minni. Og so hevur Eyðun eisini valt tilfar inni í húsinum, sum ikki er tað dýrasta, men sum samstundis riggar væl.

Tað loysir seg at vera nærlagdur og kritiskur og diskutera øll rúmini, tá tú skalt byggja, sigur Eyðun Eliasen, sum leggur afturat, at tað altíð er eitt gott hugskot at kanna, um hvørt rúmið sær kann gerast eitt vet minni, uttan at góðskan gerst minni.

Dømi um góða bústaðarbygging

Tá talan er um væleydnaða bústaðarbygging, nevnir Eyðun Berjabrekku, Tórsbyrgi og nýggja býlingin Dalabúð hjá Bústøðum. Eisini vísir hann á Spittelhof Estate, ið er skamt frá Basel í Sveis, bústaðarøkið Bjørnveien í Oslo í Noreg, og Rokko Housing (Rokko 1) í japanska høvuðsstaðnum Tokyo.

Eyðun heldur eisini, at vit kundu hugt meiri eftir, hvussu bygt verður í Noreg, har ið bæði landslag og veðurlag minnir nógv um Føroyar.

Í samrøðuna spyrja vit eisini, um húsbátar kunnu gerast ein møguleiki í Føroyum.

Serstaka uppgávan

Arkitektarnir fáa eisini eina uppgávu, har ið teir skulu fyrihalda seg til eitt par við tveimum børnum, sum skulu byggja. Tey eiga grundstykki og hava 2,5 milliónir krónur tøkar at byggja fyri. Og so er spurningurin, hvussu Eyðun Eliasen fyriheldur seg til uppgávuna.

Meiri enn tak yvir høvdið, onnur sending í dag klokkan 17:05.