Framvegis ikki loyvt at flyta seyð millum oyggjar

Nú heystfjøllini skjótt verða gingin, minnir Heilsufrøðiliga Starvsstovan á, at tað framvegis ikki er loyvt at flyta seyð millum oyggjarnar, uttan at hava fingið loyvi frá Heilsufrøðiligu Starvsstovuni til tað. 

Hetta verður gjørt fyri at forða fyri, at deyðiliga seyðasjúkan, ridluskriði, skal breiða seg kring landið.

Fyrsti tilburður av ridluskriða í Føroyum var staðfestur í 1984. Ridluskriði er staðfestur í Streymoy, Eysturoy og Fugloy.

Heilsufrøðiliga Starvsstovan hevur tikið avgerð um, at flutningsloyvi ikki verður givið til at flyta livandi seyði av hesum trimum oyggjunum, heldur ikki hóast tað bara er seyður, sum skal flettast.

Ridluskriði er torførur at basa

Allur seyður, sum fær ridluskriða, doyr. Ridluskriði er sera torførur at basa, eitt nú tí at allir smittuvegir eru ikki heilt greiðir enn, umframt at seyður kann verða smittaður, uttan at hava smittuna.

Djór kunnu bera smittuna uttan at hava sjúkutekin. Sjúkan kann ikki staðfestast hjá livandi seyði, og sjúkueyðkenni síggjast vanliga 2-5 ár eftir, at seyðurin er smittaður. Tað ganga ein til seks mánaðir frá tí, at seyðurin fær sjúkutekin, til hann doyr.

Sjúkuteknini eru, at seyðurin broytir atburð. Seyðurin klórar sær og bítur seg í skinnið, gongulagið broytist og verður skinklut, til hann at enda ikki fær gingið, og liggur so, til hann doyr, ofta við herðindum, skrivar Heilsufrøðiliga Starvsstovan.