Vikugesturin: Tann kensluborni trubadururin

- Tá onkur sigur, at ein sangur hevur fylgt teimum ella hjálpt teimum, so blívi eg glaður, tí so havi eg gjørt okkurt fyri at hjálpa onkrum. Tað er tað mest meiningsfulla við at gera tónleik.

Eyðun Nolsøe hevur skrivað sangir til føroyingar á føroyskum í meira enn 40 ár. Hann byrjaði at spæla gittar longu sum seks ára gamal, og hóskvøldið varð hann tulkaður í sendingini Hoydalar. Ein fantastisk uppliving, sum rørdi Eyðun. 

Eyðun er eitt kensluborið menniskja. Tað hoyrist í hesi samrøðuni, tað sást í sendingini, og tað hoyrist eisini í mongum av hansara sangum, har kærleikin er afturvendandi tema.

- Stutt sagt, er kærlekin meiningin við lívinum. Uttan kærleika hevði menniskjaættin ikki yvirlivað, vit høvdu verið avtoftað. Tað er gjøgnum kærleikan, at vit fyrigeva, og kærleikin gevur okkara lívi meining. So tá fólk siga, at hatta er bara ein kærleikssangur uttan kant, havi eg altíð hugsað, at kærleikin er absolutt tað týdningarmesta í lívinum. Tað er einki, sum er týdningarmeiri enn tað, og øll menniskju hava okkurt forhold til kærleika.

Eyðun valdi tónleikin. Hann gjørdi nakrar royndir at fara undir útbúgving, og hóast tað lá væl fyri, og karakterirnir vóru góðir, so dróg tónleikurin alla tíðina, og í nógv ár hevur hann livað av tónleiki burturav. Tað hevur ikki verið uttan avbjóðingar, men hann kundi ikki annað.

Hoyr alla samrøðuna við Eyðun Nolsøe.