Atli takkaði fyri seg

Ein yrkisleið, sum hevur verið merkt av føroyameistaraheitum og steypagullum, endaði við vónbroti á Tórsvølli seinasta fríggjakvøld.

KÍ vann á Víkingi, og Atli Gregersen og hinir víkingarnir máttu taka til takkar við silvurheiðursmerkjunum í eini kapping, har felagið hevur rokkið so nógvum stórum løtum síðan stovnanina í 2008.

Superveteranurin hevur verið í miðdeplinum øll árini. Hann hevur enntá vunnið eina finalu við GÍ. Næstu ferð besta víkingaliðið fer á vøllin, verður tað kortini uttan Atla Gregersen.

 - At eg eri liðugur at spæla og fara at blíva ein tjúkkur bolli, tað er, hvat tað er. Men hetta er ein øgiliga keðilig kensla. Vit hava savnað 60 prosent av Eysturkommunu her, og so tapa vit. Tað er heilt ólukksáliga trupult at svølgja akkurát nú, segði Atli Gregersen, sum væntar, at Víkingur kemur sterkt aftur eftir vónbrotið og lovar, at hann verður at síggja kring vøllin í Sarpugerði.

 - Eg fari ikki bara at føla eitt sindur av eigaraskapi. Eg vænti, at eg veri teirra fremsti fjeppari, men eg havi eisini eitt annað starv, sum eg ætli mær at røkja ordiliga væl, segði Atli Gregersen, sum er hjálparvenjari hjá føroyska fótbóltslandsliðnum við monnum.

 - Men tú sleppur ikki undan. Eg eri víkingur fyri lívið. Vit hava bygt eitt felag saman síðan 2008 saman við teimum venjarunum, sum hava verið, og tí nevndini, sum stórt sæð hevur verið hin sama allatíð. Tað kunnu vit sanniliga vera errin av. Tað er ikki bara nakað, sum tú viskar burtur, bara tí tú sjálvur fert úr gaggunum, segði Atli Gregersen.