Peningastovnar rinda meginpartin av lønarhæddaravgjaldinum

- Eg haldi tað vera ivasamt, um lønarhæddaravgjaldið er ein skynsamur háttur at leggja skatt á banka- og tryggingarvirksemi og heilsurøktartænastur.

Men í løtuni er avbjóðingin hjá landskassanum, at landið kann ikki strika hesa skipan uttan at seta aðrar inntøkur í staðin.

Tað sigur Ruth Vang, landsstýriskvinna, í svari til Eirik í Jákupsstovu, løgtingsmann, um lønarhæddaravgjald.

Lønarhæddaravgjaldið var, tá tað kom í 1994, ætlað at koma í staðin fyri, at avgjaldsskyldugu fyritøkurnar ikki rinda meirvirðisgjald. 

Fyri at hetta ikki skuldi vera ov stórur fyrimunur hjá teimum, var álagt hesum fyritøkum at rinda lønarhæddaravgjald.

40 milliónir um árið

Landskassin hevur fingið góðar 40 mió. kr. í lønarhæddaravgjaldi um árið seinastu árini.

Nógv tað mesta, upp í 85 prosent, kemur frá peningastovnunum.

Hitt kemur frá tryggingarvirksemi, og bara ein lítil partur, upp í fimm prosent, kemur frá heilsurøkt, tað eru læknar, tannlæknar og fysioterapi til dømis.

Ruth Vang heldur tað vera skeivt at knýta lønarhæddaravgjaldið til útreiðslurnar, sum  rentustuðulin hevur við sær, tí einki samband er millum tey.