Nógvur makrelur, men hann vigar minni

Nógvur makrelur er til á okkara leiðum. Men hann er vorðin minni, hann vigar minni enn fyrr.

Sambært norska havrannsóknarstovninum hava fiskifrøðingar í Noregi, Íslandi og Føroyum kannað støddina á makreli, sum norðmenn fiskaðu árini 1984-2013. 

Vanligt er, at broytingar eru í støðuni hjá fiski, millum annað, hvussu skjótt, hann veksur. Men hjá makrelinum er støðan heilt óvanlig.

Vigar minní enn í 2005

Sambært norska havrannsóknarstovninum var miðalvektin á einum átta ára gomlum makreli í 2013 tann sama sum hjá einum fýra ára gomlum í 2005.

Orsøkin er, at so nógvur makrelur er har, sum makrelurin er á beiti, at minni er at eta hjá hvørjum teirra.

Ein onnur orsøk er, at makrelurin brúkar nógva orku til at ferðast so víða um summarið millum beitið og gýtingarleiðirnar.

At makrelurin veksur so seint kann eisini hava við sær, at minni kemur undan sum frá líður. 

Hitin onga ávirkan

Fiskifrøðingarnar halda tó ikki, at hitin í sjónum hevur nakra nevniverda ávirkan á støðuna hjá makrelinum. 

Men stórur sildastovnur kann gera makrelinum fortreð.  

Sild og makrelur liva av somu føði í sjónum. Sildin kemur á beiti í mai. Makrelurin kemur hagar ein mánað ella tveir seinni. Er nógv sild til, kann hon longu hava etið tað mesta.