Kórsangur gevur vinir og vælveru

Kaotiskt.

Soleiðis lýsa tey bæði Vivian Larsen og Napolion Magnussen fyrstu ferðina, tey vóru til kórvenjing við Morgunkórinum. Hetta var afturi í 2015.

- Har var nógv fólk, eini 80 haldi eg, og eingin visti hvørja rødd, mann skuldi syngja, ella hvar mann skuldi standa, so tað var nokkso kaotiskt, heldur Napolion Magnussen skemtiliga fyri.

Tað byrjaði sum ein verkætlan í morgunsendingini í 2015. Tað snúði seg um at gera eitt kór við púra óroyndum sangarum og geva teimum møguleika at venja við kórleiðara í 12 vikur. Finalan skuldi vera konsert i Kringvarpinum. Kórleiðari bleiv Sigrið Sivertsen.

Tá teir tríggir mánaðirnir vóru gingnir, dámdi kórlimunum so mikið væl, at tey ynsktu at halda fram. Og tað vildi Sigrið Sivertsen eisini, og hon hevur øll 10 árini verið kórleiðari.

- Orsøkin til at eg meldaði meg til kórið var, at eg var flutt til Føroya, eftir at hava búð niðri, og tí vildi eg fegin læra nýggj fólk at kenna. Og eg havi veruliga fingið vinir við at vera í Morgunkórinum, sigur Vivian Larsen.

Kórið telur í dag umleið 60 limir, og tey hittast framvegis einaferð um vikuna at syngja.

Í morgunsendingini fortelja teir báðir kórlimirnir um eitt nú fyrstu tíðina í kórinum, og hví teimum dámar so væl at syngja saman við øðrum.