Pól Hendrikur og Inga eru stór hjálp hjá landsliðnum

Besta kvinnulandsliðið í hondbólti er fyri fáum døgum síðani komið aftur úr Dortmund. 

Meðan hondbóltskvinnurnar hava verið nógv at sæð í miðlunum, so eru eisini onnur fólk, sum hava arbeitt hart aftan fyri leiktjøldini.

Tvey teirra eru Pól Hendrikur Andreasen, fysiskur venjari, og Inga Dahl, liðleiðari.

- Hetta var ein fantastisk uppliving og naka, vit ongantíð gloyma, eru tey bæði á einum máli um.

Sum fysiskur venjari hjá landsliðnum er uppgávan hjá Pól Hendriki Andreasen á einum slíkum túri millum annað at syrgja fyri upphiting áðrenn dyst og venjingum millum dystirnar.

- Hetta er fyrstu ferð, eg havi verið við á slíkari ferð, og eg má siga, at eg eri púra ovfarin av, hvussu hørð og strævin ein slík kapping er fyri spælararnar, sigur Pól Hendrikur Andreasen, sum vísir á, at størsti parturin av hansara arbeiði veðrur gjørdur áðrenn sjálva kappingina.

Fyri Ingu Dahl, sum er liðleiðari, eru nógvar uppgávur at taka sær av, tá landsliðið er á eini ferð sum hesari í Týsklandi.

- Eg syrgi fyri at eitt nú troyggjur, buksur, hosur, harpiks, bóltar og annað er klárt til hvønn dag, so eg plagi at rigga til og pakka allar taskur um kvøldið, tá leikararnir eru farnir í song. Og annars taki eg mær av øllum tíð, sum nú einaferð kann stinga seg upp á túrinum. Eitt nú royni eg at taka mær av teimum nýggju leikarunum, og er onkur, sum hevur tørv á at práta, so er eg eisini til reiðar til tað, sigur Inga Dahl.

Í morgunsendingini fortelja tey bæði um seinastu vikurnar, tá tey vóru við hondbóltslandsliðnum hjá kvinnum í Trier og Dortmund.