- Tíðindi, mentan og ítróttur
Tað snýr seg um at finna rætta sangin

Tá Beinta Haraldsen diskar til eina veitslu, so fyrireikar hon seg væl áðrenn.
- Eg spyrji altíð fyrireikarar um aldursbólk, kyn og typir, bara so eg havi okkurt at ganga út frá, sigur Beinta og leggur afturat, at hon ofta kemur eitt sindur áðrenn borðhaldið er av fyri at merkja stemningin og hoyra felagssangin.
Sum diskari, so veitst tú ongantíð hvat fer at rigga, tí bara tí at okkurt fær dansigólvið at kóka í dag, merkir tað ikki, at tað eisini ger tað í morgin. Als ikki. Tá snýr tað seg um at taka tað róligt og finna vegin til tað, sum riggar í løtuni við hesum fólkunum.
Summir sangir rigga tó næstan altíð, og í morgunsendingini hesaferð spælir Beinta nakrar av teimum.
Lurta ella dansa við her






















