Siðsøga

Petur Jacob Højsted sigur frá um hvussu tað var at rógva kapp á varmakeldu. Og á ólavsøku í bátinum, sum hongur í Christianskirkjuni

Alt bendir á, at tað var nær kongstilnevndi løgmaðurin úr Noregi var tøkur at møta á tingi í Føroyum, ið avgjørdi tíðspunkt fyri ólavsøkuna, og ikki nær Ólavur kongur doyði

Undan umrøðuni í Føroyingasøgu frá 1215 hava vit ongar upplýsingar um alting í Føroyum. Íslendingar stovnaðu ein lógfelagsskap við einum felags altingi í 930

Føroysku træskipini eru savningarstøð hjá føroyingunum, sum fara á oyggjaleikir, samstundis sum onnur eisini nýta høvið at vitja umborð, sigur Gudmund Jacobsen

Føroyingar bóðu longu í 1298 norska kongsvaldið um at játta sær frávik frá ásetingunum í Landslógini um, hvussu hvalur skuldi býtast

Smá lond ynsktu sær egið fiskimark, tí ofta fóru stór lond avstað við fiskinum, sum svam nærhendis landi. Í 1964 var markið flutt úr seks út á 12 fjórðingar

Havnará mátti lúta fyri bilum og betongi, og so bleiv brúkt sum grundgevingin fyri loka ánna inn, at hon luktaði illa. Men tað tí at fólk brúktu ánna sum kloakk 

Marin Malena Nolsøe, kona Nólsoyar Páll, gjørdi stórt arbeiðið fyri at breiða út koppsetingina fyri pokur, men tað vóru maðurin og bróður hansara, ið fingu viðurkenningina