Siðsøga

Sagnirnar siga, at Guðrun Sjúrðardóttir í Húsvík átti Húsavíkargóðs, sum fevndi um Skálavík, Húsavík, Dal, Skarvanes og ein part av Sandi

Danski samstarvspolitikkurin við Týskland gloppaði dyrnar fyri norðmonnum, at royna at fáa Føroyar aftur frá dønum, eitt nú við at royna at lumpa føroysku loysingarøsluna

Í teimum fýra býlingunum norðuri í Vági – núverandi Klaksvík - búðu í 1801 88 fólk. Av 26 fólkum í Gerðum gjørdi skalvalopið í 1765 av við 20

Í 1658 viðgingu suðuroyingar fyri fútanum, at teir høvdu handlað so nógv við loynihandilsskip, at teir ikki kendu prísin á vørum í einahandlinum í Havn

Skjalið um Skúvoyarsystrarnar, sum er innbundið í Kongsbókina, vísir, at longu í byrjanini av 15. øld stríddust kvinnur fyri egnum rættindum í tí føroysku rættarskipanini

Ivi kann setast við legitimitet grundlógarinnar sum fólksins grundlóg í Føroyum, tí føroyingar eru ongantíð spurdir, um teir ynskja at danska grundlógin skal setast í gildi

Í Seyðabrævinum frá 1298 verður lóggivið um hundar, tí longu tá hildu bøndur í Føroyum lítið um, at fólk fóru í hagan við hundi

Fólk, ið stjólu í miðøldini og fram til 17. øld, fingu stóra bóð ella vórðu húðflong. Um tey stjólu fleiri enn tríggjar ferðir, vóru tey dømd til deyðis

Danmark, sum kom á tapandi fronsku síðuni í Napoleonkrígnum í 1807, slapp einans at varðveita Føroyar og hinar Norðuratlantisku oyggjarnar, tí eingin áhugi var fyri teimum