Dómsvaldið ásetur minni endurgjald fyri ognartøku enn metingarnevndir

Dómsvaldið ásetur ofta nógv minni endurgjald fyri ognartikna jørð, enn metingarnevndir hava ásett.

Landið hevur skyldu til at umsita landsins ognir best møguligt.

Landið kann tí leggja spurningin um endurgjald fyri ognartøku fyri rættin, tekur landið ikki undir við gjørdu metingunum. 

Tað sigur Eirikur í Jákupsstovu, landsstýrismaður, í svari til Jacob Vestergaard, løgtingsmann.

Byrja við samráðingum

Tá lendi skal ognartakast til almannagagnlig endamál, so sum vegir, verður byrjað við samráðingum um endurgjaldið. Bera tær ikki á mál, verður metingarnevnd sett.

Metingin hjá henni kann leggjast fyri yvirmetingarnevnd, sum antin staðfestir metingina ella ger eina nýggja meting. Fæst heldur ikki tá semja, fer málið í rættin.

Og ofta ásetur rætturin nógv minni endurgjald, enn metingarnevndirnar hava ásett. 

Ætlanin er ikki at broyta ella taka av skipanina við metingarnevndum, sigur Eirikur í Jákupsstovu eisini.

Noyðast í rættin

Jacob Vestergaard sigur, at tey, sum eiga lendi, mugu ofta fara ta tungu leið gjøgnum rættarskipanina.

Tá eitt aðalráð ikki virðir niðurstøður, gjørdar sambært lóggávu, sum ráðið varðar av, kann spurnartekin setast við, hví lóggávan hevur ásetingar um metingarnevndir, sigur hann.

Les alt svarið her.