Jana bleiv víst á dyr

Tað gekk skjótt fyri seg, tá ið Jana Mortensen skuldi út av húsum fyrr í dag at avgreiða sína atkvøðu til løgtingsvalið.  

Hon koyrdi hondina niður í skuffina, tók ta fyrstu troyggjuna, hon fekk fatur í, og so fór hon avstað.  

Tá ið hon kom fram til valstaðið, bleiv hon tó steðgað í hurðini. 

Hon var farin í eina bjartgula troyggju við orðinum Loysing á. 

Eitt orð, sum ofta verður sett saman við tjóðveldishugsjónini. Hetta bleiv tí av valstýrinum mett at vera eitt politiskt tekin, og slíkt tekin er ikki loyvt at bera í valhølum.  

Eyðfríð Jacobsen er valstýriskvinna í Hoyvík. 

-Tað er tí, at veljarin skal fáa frið at taka støðu uttan at blíva ávirkaður, tá ið hann kemur inn her, segði hon við Kringvarpið fyrr í dag.  

Jana Mortensen

Hetta tók Jana Mortensen við einum smíli. Hon hevði ikki givið sær far um, hvørja troyggju hon hevði latið seg í, og fyri hana var tað als eingin trupulleiki at venda troyggjuni við.  

- Eg hevði als ikki hugsað um tað. Eg tók tað, sum lá ovast og leyp avstað. 

Men tað er altso ikki loyvt, og hetta tekur valstýriskvinnan í álvara.  

Tó kann tað verða torført at leggja merki til alt tað, sum fólk eru í, serliga tá ið ein streymur av fólki kemur í senn, og um onkur ber lítlar lutir sum oyrnaprýði, sigur Eyðfríð Jacobsen.

Uttan fyri valhølið í Hoyvík skilir Jana Mortensen væl, at eitt mark verður sett.  

- Tá ið reglurnar eru, sum tær eru, so havi eg ongan trupulleika at virða tær.