Vitlíki broytir fólkaskúlan

Fyrr skuldu næmingar sjálvir leita fram upplýsingar, samanbera keldur og arbeiða seg fram til eina niðurstøðu, tá teir skuldu loysa ymsar uppgávur, sum til dømis at skriva stíl. Nú er vandi fyri, at nógv av hesum tilfarinum verður gjørt av vitlíki.

Tað reisir spurningin, hvussu lærarar frameftir kunnu vita, hvørjir næmingar veruliga skilja tilfarið, og hvørjir bara fáa hjálp frá vitlíkisamboðum. Sigmund Jógvansson, lærari í Skúlanum á Fløtum, heldur, at tað ofta er torført at avgera, hvar markið millum íblástur og svik gongur.

Loysnin er tó ikki at banna vitlíki í skúlanum, heldur hann, men tað eigur at verða brúkt sum eitt ískoyti í undirvísingini. Hvussu vitlíki verður brúkt, er tó ikki eitt mál, sum skúlarnir skulu avgera - tann avgerðin má takst longur uppi í skipanini, heldur Sigmund Jógvansson, sum eisini hevur gjørt eina longri samrøðu við Skúlablaðið um evnið.

Hoyr samrøðu við Sigmund Jógvansson í útvarpstíðindunum klokkan 18: