- Tíðindi, mentan og ítróttur
Fuglurin verjast móti órógvandi ferðslu

Erling Eidesgaard, løgtingsmaður, hevur fingið svar upp á fyrspurning um verju av fugli.
Hann spyr Ingilín D. Strøm, landsstýriskvinnu í umhvørvismálum, um hon metir, at fuglur sum eigur her á landi, er nóg væl vardur móti órógvandi ferðslu?
Um ikki, ætlar landsstýriskvinnan at taka stig til at seta í gildi avmarkingar fyri órógvandi ferðslu eitt nú í ella nærhendis fuglabjørgum, lundalondum, drunnhvítabølum og øðrum viðkvomum økjum, har fuglur eigur?
Spurningarnir verða svaraðir í einum, og landsstýriskvinnan staðfestir, at hon er glað fyri, at tað millum fólk verður vístur stórur áhugi fyri náttúruvernd í løtuni. At vit mugu hava eina tíðarhóskandi lóg fyri náttúruvernd, tykist tað ikki at vera ivi um.
Víðari sigur hon, at síðani seinast lóg varð gjørd fyri, hvussu vit verja okkara náttúru, eru vinnur, sum virka í Føroyum, nógv mentar. Ferðavinna, alivinna og byggivinna gera inntriv, sum vit ikki kundu ímyndað okkum fyri 50 árum síðani, tá lógin varð gjørd.
Ingilín D. Strøm vísir til uppskotið til náttúruverndarlóg, sum tingið viðger í løtuni, at lógin útvegar betri amboð at verja eitt nú fugl fyri millum annað órógvandi ferðslu.
Við nýggju lógini fer at bera til at útnevna fuglasløg sum vard, og í tí sambandi eisini at áseta reglur fyri avmarkaðari vernd av økjum, sum hava vistfrøðiligan týdning fyri sløgini.
Eisini fer at bera til at skipa verndarøkir, har talan kann gerast um at avmarka ferðslu, sum ikki eru í samsvari við tað ítøkiliga verndarendamálið.
Lítið er at ivast í, at fuglur, sum eigur her á landi, í summum førum átti at verið betur vardur fyri órógvandi ferðslu av ymsum slag, og hesum fari eg sum landsstýriskvinna at virka fyri, skrivar Ingilin D. Strøm, landsstýriskvinna, í svar sínum til Erling Eidesgaard, løgtingsmann.


























