Hunda- og kettueigarar hava betri minni

Evropeiskir granskarar hava funnið útav, at ein samanhangur er millum tað at hava hund ella kettu og tað at avmarka kognitiva afturgongd.

Orsøkin er, at mann varðveitir ávísar heilafunktiónir við at hava húsdjór, skrivar videnskab.dk, sum hevur enska blaðið The Guardian sum keldu.

Í eini nýggjari kanning, sum er endurgivin í tíðarritinum Scientific Reports, brúka granskararnir data frá einari aðrari kanning, stóru spurnarkanningini "Health and Retirement í Evropa".

Hjá teimum 50 ára gomlu, kannaðu granskararnir sambandið millum tað at hava húsdjór og kognitiva afturgongd, og granskararnir hugdu eftir einum tíðarskeiði upp á 18 ár.

Ein av niðurstøðunum er, at hundaeigarar hava eitt hvassari minni. Og kettueigarar versnar minni seinni og teir hava lættari við at finna røttu orðini.

Tað eru tó ikki øll húsdjór, sum hava hesa ávirkan, skrivar videnskab.dk. Tey, sum hava fiskar og fuglar hava ongar fyrimunir av hesum.

Granskararnir gera greitt, at sjálvt um kanningin vísir eitt samband, so er ikki vist at talan er um ein samanhang. Við øðrum orðum er tað ikki vist, at tað er hundurin - ella kettan - í sjálvum sær, sum ger munin.

Tað kann vera tí, at lyndiseyðkennini hjá fólki, sum velja at fáa sær hund ella kettu, eru øðrvísi enn tey eru hjá teimum, sum ikki hava húsdjór. Tí kunnu tað eisini verað onnur viðurskifti, sum ávirka.

Men granskararnir meira, at kanningin kann geva eina breiðari mynd av spurningin um, hvussu vit eldast - og tey húsdjór sum fólk velja at deila lívið við.