Ætla ikki krevja daggamlan fisk til lands

Nakrar ætlanir hava verið og eru, men tær hava higartil ikki havt við sær, at Fiskimálráðið hevur ásett krøv um at taka daggamlan, blóðgaðan, ókruvdan fisk til lands.

Jacob Vestergaard, landsstýrismaður, sigur í svari til Kára P. Højgaard, løgtingsmann, at í løtuni eru ongar ætlanir um at broyta lógir ella kunngerðir, sum áleggja fiskimonnum at hagreiða ella handfara fiskin á ávísan hátt, eitt nú føra fiskin til lands blóðgaðan og ókruvdan í ísvatni.

Men hugskotið er ikki ókent í Fiskimálaráðnum. 

Frá 2001 til 2003 varð verkætlanin “Virðisøking av útróðrarfiski” framd, og nøkur fá ár seinni varð ein onnur frágreiðing skrivað um, á hvønn hátt til ber at fáa innvølir úr fiski til lands at gagnnýta. 

Í 2011 samskifti Fiskimálaráðið við stigtakara í Eysturoynni, sum hevði ætlanir á hesum øki.

Og í ár hevur stigtakari í Suðurstreymoy boðað Fiskimálaráðnum frá um eina ætlan um at flyta blóðgaðan, ókruvdan fisk til lands.

Einki krav

Men einki krav um slíka handfaring av útróðrarfiski er á veg. 

Fiskimálaráðið er tó altíð til reiðar at hjálpa teimum, sum hava hugskot um, hvussu meira kann fáast burtur úr fiskinum. 

Men, leggur Jacob Vestergaard afturat í svarinum, tað er tó tann vinnurekandi, sum má tryggja støðugt grundfesti í eini ætlan at føra ókruvdan fisk til lands.

Endamálið við at fáa ókruvdan fisk til lands er at brúka alt av fiskinum, so sum høvd og livur, í staðin fyri, at tey verður tveitt fyri borð.