Vandin fyri útreiðslum av landsvegum skal strikast

Seyðaeigarar eiga ikki at hava útreiðslur av tí, at landsvegur liggur í haganum hjá teimum.

Hesar útreiðslur eigur landið at bera.

Tað heldur minnilutin í Vinnunevndini hjá løgtinginum, sum í hesari nevndini eru umboðini hjá samgonguni.

Minnilutin sigur, at orðingin í uppskotinum hjá Vinnumálaráðnum skapar ávísan iva um, hvørjar endurgjaldsútreiðslurnar eru hjá til dømis seyðabóndum, sum hava landsveg gjøgnum hagan. 

Við broytingini verður bundið fyri soleiðis, at bóndin ikki kann fáa óvæntað stórar útreiðslur av óhappi, hann ikki hevur ábyrgdina av. 

Minnilutin vil eisini forða fyri, at lógin setur forboð fyri vanligum føroyskum seyðahaldi, og mælir tí til at umorða eina aðra áseting í lógaruppskotinum um brattlendi og fitilendi.

Undirtøka í nevndini

Annars tekur minnilutin undir við lógaruppskotinum um djóravælferð.

Tað ger meirilutin í Vinnunevndini, umboðini hjá andstøðuni, eisini, men við nógvum broytingum kortini.

Millum annað mælir meirilutin eisini til at strika endurgjaldsskylduna hjá millum annað seyðaeigarum.

Eisini vernd

Og meirilutin vil eisini hava sjálvt heitið á lógini broytt til lóg um vernd av dýrum og djóravælferð.

Nú er lógin sambært heitinum bara um djóravælferð.

Løgtingið fer at atkvøða um lógaruppskotið í dag.