
Frítekst tagging:
- Tíðindi, mentan og ítróttur
Hon óttaðist kanska tað ringasta, tá hon mátti út við skaða í hondini stutt fyri steðgin í steypafinaluni ímóti VÍF.
Bjarta O. Johansen hevur verið ímyndin av krútsterka og stríðshugaða kyndilsliðnum saman við Turið Arge Samuelsen síðstu nógvu árini, men hetta var hennara síðsta steypafinala yvirhøvur.
Tað visti hon frammanundan, og tað var kanska júst tí, at hon legði somikið nógv fyri at koma aftur á vøllin at gera arbeiðið liðugt ímóti vestmenningum.
- Nú blívi eg rørd, líkasum ávaraði hon.
- Hetta var eitt sindur serligt, tí hetta var mín síðsta steypafinala, so eg eri ordiliga glað beint nú. Tað eru ikki øll, sum sleppa at uppliva at spæla steypafinalur, men tá eg fari inn til dystin í dag, veit eg, at hetta er mín síðsta. So tað er ordiliga stuttligt at fáa gullið einaferð afturat, segði strikuspælarin.
LES EISINI: Kyndil og H71 fóru við steypunum
Landsliðsspælarin, sum bert spælir hetta kappingarárið afturat, skeyt sjálvt fýra mál í trygga 29-26 sigrinum á VÍF. Hóast bert trý mál vóru á muni, var sigurin ongantíð í vanda.
- Eg haldi, at vit eru totalt omaná allan dystin í dag, og har eru nógvar hjá okkum, sum traðka í karakter. Asta (Sofía F. Hansen, blaðm) er fantastisk úti á vonginum. Gylta (á Neyastabø, blaðm.) stendur ein góðan dyst, og allar traðka til. Tað er ræðuliga stuttligt at vera á einum liðið tá, segði Bjarta O. Johansen.