Serstaka støðan í Íslandi kann økja um møguleikan fyri undantøkum

Jú størri undantøkini eru, jú truplari verða tey at fáa. Og tað er ikki neyðturviliga soleiðis, at Ísland fer at biðja um eitt varandi undantak fyri allari fiskiveiðulóggávuni hjá ES.

Tað sigur Gunnar Þór Pétursson professari í lóg og dekanur á universitetinum í Íslandi. Hann hevur staðið fyri einari løgfrøðiligari meting um hvussu tað kann ávirka í Íslandi um Ísland verður limaland í ES. Kanningin er umbiðin av íslendsku stjórnini.

Einki limaland hevur biðið um eitt slíkt undantak og onki limaland hevur fingið eitt slíkt undantak, sigur hann. 

Hann vísir tó á tað serstaka við, at Ísland er ein oyggj, har fiskivinnan er so týðandi partur av bæði búskapinum og tjóðskaparliga samleikanum, og hevur verið tað í fleiri áratíggju.  

Sannlíkindini fyri at fáa undantøk fyri fiskiveiðulóggávuni hjá ES eru størri, um politiska skipanin í Íslandi megnar at greiða frá hesi serstøku støðuni. 

Undantøk, sum eru viðkomandi fyri íslendingar eru sambært løgfrøðiligu metingini undantøk, sum millum annað tryggja, at íslendingar kunnu halda fram við at fiska tosk í, tí sum tí dag eri íslendskur sjógvur. Umframt sjálvir at kunna gera av hvussu nógv teir kunnu fiska. 

Eisini skulu møgulig undantøk tryggja, at íslendski parturin av heildarkvotuni av uppsjóvarfiski er so mikið stórur, at mongdin, sum Ísland fiskar ikki minkar. 

Les um stúraninar hjá íslendsku sjómonnunum her